Heer Bommel Volledige werken deel 33

Heer Bommel Volledige werken deel 33

Uitgever: Uitgeverij Panda, Den Haag
Uitgifte: juli 1997
Matla catalogus: 114.33

Aanvullende informatie
Voorwoord Marten Toonder

Heer Bommel en de opvoedering
Dit vertelsel gaat over krachten in de natuur die hier door zogenaamde Tronken vertegenwoordigd worden. Dit soort krachten kan men het beste alleen laten, zoals
iedere natuurliefhebber weet. Maar het is een harde wereld waar ze in leven, en het is begrijpelijk dat een gevoelige heer als OBB zich hun lot aantrekt. Vooral als hij kennis maakt met een prille levensvorm die nog open staat om kennis te nemen van de moderne opvoedingswijzen. Het is leerzaam om kennis te nemen van de verschillende voedingvormen, en de uitwerking daarvan die vaak grote problemen geeft. Een diep verhaal is het daardoor niet geworden, maar het loont de moeite om een blik te slaan op de boom van 8284. Die groeide eens bij Parknasilla.

Heer Bommel en de wind der verandering
Hier vinden we nu een episode in heer Bommels bestaan die in het geheel niets
nieuws biedt omdat zij geënt is op de gebeurtenissen van alle dag. De gebeurtenissen worden dan ook verklaard in clichés en gemeenplaatsen van de vogel Dielema
en bovendien zijn ze uit het volle leven gegrepen. 'Hobo, wacbt even!' zal het oplettende lezertje zeggen, 'dit is een aftandse gescbiedenis. De Koude Oorlog is allang over en we zijn al veel verder.' Dat is echter een dwaling. Op vele plekken van deaarde is de wind vandaag zuid en morgen noord - en dat zal altijd wel zo blijven. Op het ogenblik bebben wij er geen last van, dat komt omdat wij meestal westelijke wind krijgen, en dan heeft de vogel Dielema het vaak voor bet zeggen. Maar de vuurtorenwachter zal altijd gelijk hebben; al is het dan niet altijd op dezelfde plek, en niet altijd dezelfde vuurtorenwachter. Hij was de laatste, want de computer heeft hem verdrongen en daarom is hij vergeten.

Heer Bommel en de weetmuts
In deze geschiedenis krijgt beer Ollie de kans om de ontzaglijke diepte van zijn
eigenlijk kunnen te ontdekken. Hij wist niet dat hij het in zich had, en dat had hij ook niet totdat hij Kwil ontmoette. Maar dit is een van die verhalen die weinig commentaar verdragen en beter lezend gevolgd kunnen worden. Het is heel leerzaam, zeker voor heer Ome, maar ten slotte toch ook wel voor geleerden; want wàt is het motief?

Heer Bommel en het Griffoen-ei
Het is zelden gebeurd dat heer Ome alleen op reis ging om een avontuur te beleven en er waren trouwe lezertjes die zich daar zorgen over maakten. Onzin natuurlijk. Hij is best in staat om op eigen benen te staan zo lang er geen zware steen aan gebonden is. Dat leert ons dit verhaal. Een diep verhaal is het echter niet geworden wanneer men de zee niet meetelt. Maar het levert veel karakterwerk op, en ook het inzicht dat heer Ome het soms moelijk kan hebben, maar dat hij ook zonder Tom Poes op zijn pootjes kan terecht komen. Het was trouwens leuk om de zee te doen.

Tom Poes en het vergeetboekje
Veel welmenende lieden menen dat vergeten een zeer goede eigenschap is. Onaangenarne ervaringen, verdriet, slechte behandelingen, barre omstandigheden moet men vergeten want dan bestaan ze niet meer. Aan de andere kant worden dat dan verloren tijden - en dat is ernstig. Het leven is er om ervaringen op te doen; zo leren ons andere leerscholen. Ik weet dan ook niet of heer Bommel een juiste les uit deze geschiedenis getrokken heeft - en het enige wat ik kan doen is vertellen wat er gebeurd is. Het is tenslotte Tom Poes die de knoop doorhakt, maar soms vraag ik me af of het de goede is ...

Greystones, 29 april 1997


Afbeeldingen