Heer Bommel Volledige werken deel 05

Heer Bommel Volledige werken deel 05

Uitgifte: december 1998
Matla catalogus: 114.05

Aanvullende informatie
Voorwoord Marten Toonder

Tom Poes en de wonderdokter
Dit was het eerste verhaal dat na de oorlog weer verscheen als dagstrip. Het vertoont daar enige sporen van, want de strekking heeft zich nogal verdiept. De schaduw is al sinds oude tijden het onbewuste in de mens, en het verzamelen van schaduwen zou een aardige bezigheid zijn voor het opbouwen van een duistere energie.
Natuurlijk was dat veel te ver gegrepen, de tekeningen waren daar nog niet rijp voor en de verhaaltrant leunde nog te zeer tegen het kinderlijke aan. Halverwege maakte Joop Lücker me daar attent op, zodat de zaak verwaterde tot een eenvoudige schurken-
geschiedenis.
Deze stemming zette zich voort in:

Tom Poes en de watergeest
waarin ik slechts de aandacht kan vestigen op de opvallende figuur van markies De Canteclaer van Barneveldt, die in de toekomst niet zal nalaten een neerdrukkend stempel te drukken op het gevoelsleven van heer Bommel als dit zo te pas komt. In deze geschiedenis mist hij nog de verfijning van een oud geslacht, want ook hij moest even wennen. Maar verder kan ik over deze vertelling slechts opmerken dat zij de voorloper is van het beter uitgewerkte Monster van Loch Ness, dat deze foliant besluit.

Tom Poes en de talisman
Als verhaal moet dit door de vingers bezien worden. Heer Bommel heeft nog steeds zijn eigen karakter niet gevonden, zodat hij zich zelfs met politiek inlaat. De bovengenoemde markies weet zijn plaats heel wat vlugger te vinden en is zodoende in staat een voorproefje van zijn nobele toekomst aan heer Ollie te geven.
Een ander type dat hier optreedt is Joris Goedbloed, en bij hem moet ik even stil staan omdat hij eigenlijk een van de hoofdfiguren is in de Panda-strip, die toen in de Provinciale Dagbladen liep. Zijn verschijning in dit vertelsel wekte dan ook het misnoegen van de betrokken redacties op, en na zijn illegaal optreden met de talisman heeft hij pas weer toenadering gezocht in band 36, toen de normen soepeler waren geworden.
Deze geschiedenis heeft overigens één veelbelovende episode in de ruil van de Oude Schicht met een deviezen-auto. Die berust op het idee van De Transmieter in band 31, maar heeft hier nog geen vorm gekregen.

Tom Poes en de nieuwe ijstijd
Het blijft een beetje zoeken naar de inhoud der verhalen. Het uiterlijk blijft hoofdzaak, maar dient alleen om het schommelen van de aardas te bemantelen. Dat is nog tot daar aan toe wanneer er een diepere bedoeling achter had gezeten. Maar daar is geen sprake van, zodat ik overga naar het laatste verhaal.

Tom Poes en het monster van Loch Ness
Die dus de vertelling betreft, die ik reeds noemde onder De Watergeest. Ook geen diepgraver, maar in ieder geval een verhaal met een ontknoping. Als totaal is dit geen band met meesterwerken, integendeel, ik kijk er heel kil op terug. De enige reden dat ze een betekenis hebben is, dat ze leerzame voorstudies zijn van de later volgende. Heer Bommel heeft het grote voorrecht gehad, dat hij genoeg tijd heeft gekregen om zijn geweldige gaven te ontplooien. En na lezing van de vijf die deze prachtband vullen ben ik daar zeer dankbaar voor.
Overigens wat het dezelfde Joop Lücker, die mij na band 6 het spoor terug wees, dat naar de schaduw van de ongelukkige wonderdokter voerde. Daar is de nieuwe richting van Het Vibreerputje aan te danken.

Greystones, 18 en 23 mei 1998


Afbeeldingen